Razza

Dan Richer yönetimindeki pizzacı, açıldığından günden itibaren hem hamur hem de üst malzeme kalitesinde hep daha iyiye gitmiş. Bunda rol oynayan unsurlardan biri de yerellik. İtalyan mutfağının üstün yerel ve mevsimsel malzemelerle şekillenmesinden esinlenen Richer, mümkün olduğunca New Jersey civarından malzemelere yönelmiş. Tabii, pizza deyince her şey kutsal üçlü olan hamur, sos ve üst malzeme dengesine bağlı. Pizzası stil olarak standart Napoliten pizzayı biraz andırsa da, teknik olarak nevi şahsına münhasır olarak nitelemek daha doğru olacak. Pizzaların ortası kağıt inceliğinde olmasına rağmen üstündeki malzemeler ve sos tarafından sulandırılmamış. Kenarlar şişkince, içi gözenekli ama dilimler bükülmeden elinizde dik durabilir. Odun alevi hamurun her bölümünü ziyaret etmiş, onu adeta karamelize hale getirmiş. Domates sosu için her sene başında hummalı bir çalışma başlıyor. ABD’den ve İtalya’dan farklı konserve domatesler tadılarak, o sene kullanılacak olan sos belirleniyor. New Jersey’deki atalık tohumdan domateslerle yapılan soslar da kullanılıyor. Üst malzemelere gelirsek, bunların da iyi kalitede olması ve hamurun üstünün bolca doldurulmaması gerekiyor. Yine Razza’yı başarılı kılan unsurlardan biri sezona göre bazı pizza malzemelerinin değişmesi ve bunların çok yaratıcı kombinasyonlara sahip olması. Tek bir eleştiri olacaksa, o da şu: Hamuru nevi şahsına münhasır ve olağanüstü. Bu yönüyle de çok iyi bir pizza ancak hamur üstü malzemeler, İtalya’daki muadillerinden uzak.